Te gek!

geplaatst in: Blog | 0

‘Kijk eens wie daar komt Joachine!’ Opa Ohd en oma Dam staan voor het hek en natuurlijk hebben ze weer wat meegenomen voor de kinderen. Lekkere kleefrijst en gefrituurde worstjes, een tros bananen, wat mandarijnen of ander fruit. Bezoek is altijd wel een feestje voor de kinderen. Of die keer dat opa Sac en oma Nie langskwamen met rijst, fruit en twee knuffels. ‘Wauw echt te gek!’ dachten de kinderen. Wacht eens, dit is echt té gek dachten wij…

Het is in Thailand heel normaal om iets mee te nemen als je bij mensen langsgaat, een beetje fruit, of iets anders te eten. Meestal iets van je eigen land of uit je eigen keuken zogezegd. Op die manier kun je ook makkelijk wat terugdoen. Het is een manier om aan je relatie te bouwen. Je spreekt je waardering uit naar elkaar en je toont je afhankelijkheid naar elkaar. We hebben elkaar nodig in dit leven, als buren of familie of broeders en zusters in Christus.

Soms zijn deze cadeaus buitenproportioneel. Dit soort cadeaus brengt de relatie in gevaar. Het is te duur, mensen kunnen het als het ware niet terugbetalen. Of ze vormen de inleiding voor een speciaal verzoek. Dit kan de relatie op spel zetten. Wat als je hier niet aan kunt voldoen. En wat als het verzoek de relatie scheef trekt en de één meer afhankelijk maakt van de ander dan andersom?

Sac en  Nie, ze komen anders nooit, en nu opeens nemen ze zoveel mee en ook nog 2 knuffels? Hebben ze er spijt van dat ze niet zijn ingegaan op ons aanbod om de Bijbelstudie bij hen thuis te houden? Ze komen samen praten, helpen wat mee in de tuin… maar tot een inhoudelijk gesprek komt het niet echt. Aan het einde van hun bezoek komt de aap uit de mouw. Of we misschien 20.000 baht (500 euro) kunnen lenen voor een dak op hun huis. Nee maar dit is echt te gek. Wat doen we nu? Weigeren maakt de relatie misschien kapot, we verliezen ze misschien als contact en als ingang voor het evangelie in hun dorp. Geven verstoort de relatie ook, ze worden te afhankelijk en durven je niet meer onder ogen te komen.

Het is uiteindelijk niet de eerste keer dat ze om geld verlegen zitten, hebben ze geen geld nodig, dan zien we ze eigenlijk niet. Voor ons is duidelijk dat hun interesse in het evangelie, ze noemen zich christen, vooral bestaat uit belangstelling voor de inhoud van onze portemonnee. Soms moet je grenzen stellen en opnieuw beginnen. Het betekent dat je een contact verliest en los moet laten om ruimte te maken voor nieuwe contacten. Contacten die wel zoeken naar een leven met God.

Laat een reactie achter