Dilemma: een gebed om regen…..of vuur?

geplaatst in: Blog | 8

Een gewone zondag in de kerk. Een oudere man vraagt me of ik dinsdagmiddag meega naar de markt om christelijke flyers uit te delen. Natuurlijk zeg ik ja. Het is wel erg druk nu, maar dit is juist een van de dingen waarop ik altijd ja wil zeggen als een Thai het me vraagt. Helpen om het evangelie te verspreiden, natuurlijk daarom zijn we hier! Dinsdag 17u, ok ik zal er zijn.

Tijdens de dienst worden de flyers uitgedeeld en met het kleine beetje Thais dat ik inmiddels kan lezen ben ik verrast: er staat helemaal niets ‘christelijks’ op. Er staan alleen spullen op die je kunt winnen: een paar fietsen, wat sport accessoires en een iPad en iPhone.
Opeens schiet me wat te binnen. De teamleider van OMF had het tijdens de mededelingen deze week over een team uit Amerika dat zou invliegen voor een grote evangelisatieactie, hij leek daarbij niet heel erg enthousiast. Het kwartje valt, dit is hetzelfde event.
Ik was enthousiast om naar de markt te gaan, maar dat enthousiasme wordt opeens minder. Ze zouden toch niet de mensen lokken met mooie dingen? Ze hebben toch wel door dat dit juist alle vooroordelen bevestigt? Westerlingen komen immers altijd met een zak geld aanzetten en als je meedoet ’krijg’ je ook iets denkt de gemiddelde Thai.…Christen worden betekent rijk worden….Christendom is een religie van Westerlingen…etc….
Nee, dat zullen de Amerikanen hopelijk wel beseffen. Ik ga de flyers maar uitdelen, want ik heb het immers beloofd. Toch zit het me niet lekker en er blijft iets knagen. Ik besluit de flyer mee te nemen naar mijn taallerares om te kijken hoe zij erop reageert. Ze geeft aan dat Thai van dit soort events houden en anders nooit zullen komen, maar ze bevestigt tegelijkertijd ook de vooroordelen van de gemiddelde Thai….

Wat nu? Dilemma…

Ik besluit het voor te leggen aan de teamleider. Die vertelt me dat hij gevraagd is om mee te helpen, maar er niet enthousiast over is. Hij laat me een foto zien van het ‘succes’ van de groep Amerikanen gisteren, op een andere plek in Thailand. Ik zie een foto van een mooi podium met daarop een westerling en een Thai en ervoor honderden mensen met een hand in de lucht. De teamleider vertelt dat er een zogenaamde ‘altar call’ was….Er werd gevraagd wie er in Jezus wilde geloven. Iedereen stak zijn hand op. De teamleider hoopt dat we misschien in het opvolgingstraject iets voor mensen zouden kunnen betekenen, maar het event zelf vindt hij op zijn minst twijfelachtig. We praten iets verder, maar helaas moet ik gaan vanwege de volgende taalles.

Op de weg terug naar de taalschool vertelt een student me dat de kerken in Lopburi erg verdeeld zijn naar aanleiding van het grote event. 50% ondersteunt het, 50% is er fel op tegen. Oei, dat kan nog wel eens een staartje krijgen….Ik probeer naar mezelf te kijken, ben ik terecht voorzichtig nu, of ben ik negatief en geef ik deze mensen geen kans? Ik besluit nog even te wachten met de beslissing om te gaan of niet te gaan.
Een wat oudere Thaise lerares op de taalschool die al lang christen is, geeft de doorslag. Ze zegt dat ze gaat bidden om regen op het tijdstip van het evenement…Thaise directheid op een indirecte manier, bloedserieus, maar ook heel grappig! Ik besluit haar voorbeeld te volgen en ook te gaan bidden, niet per se voor regen, maar dat er iets goeds uit het event mag komen. Dat de mensen écht mogen begrijpen waar het evangelie over gaat en dat er geen welvaartsevangelie gepredikt zal worden.

Een laatste gesprekje bij de uitgang van de taalschool geeft me nog een bevestiging. Een Nederlandse medestudent zegt dat de groep laatst in onze kerk is geweest (wij waren die week ergens anders). Ze claimden dat er in Lopburi een opwekking plaats zou gaan vinden en dat er vele mensen zouden genezen…
Ik hoop natuurlijk hetzelfde, maar de praktijk wijst uit dat het volgen van Jezus juist vaak niet gepaard gaat met rijkdom, faam, mooie succesverhalen en geld. Vraag maar aan de familie van christenen die door ISIS onthoofdt worden.

Waarom hebben de Amerikanen besloten om ‘de winst’ van het event uit te keren aan de kerken die meehelpen? Zien ze niet in dat dat verdeeldheid veroorzaakt en dat dat geld een hele sterke aantrekkingskracht kan hebben op de vaak jonge kerkleiders? Waarom zoveel krachtige claims van te voren over opwekkingen en genezingen, die bijna niet te controleren zijn achteraf (of juist wel te controleren en achteraf vals blijken, zoals bij een vergelijkbaar event van TRIN in Myanmar)?

Het dilemma is opeens geen dilemma meer. Ik ga de flyers niet uitdelen, omdat ik niet mee wil werken aan zo’n event. Ik moet niet alleen bidden voor de kerken in Lopburi, maar ook voor de kerk wereldwijd. Ik bid niet om regen, maar wel voor Gods vuur. Ik bid voor overtuiging van zonde en gerechtigheid, waardoor mensen écht naar Jezus getrokken worden!

UPDATE:
We zijn naar het evenement geweest. Naast dat het theologisch tenenkrommend was, was het ook psychologisch gezien misleidend. Het was nog erger dan we van andere taalstudenten hadden gehoord. Op een gegeven moment -tussen het uitdelen van prijzen door- werd het evangelie op een totaal onbegrijpbare manier in 2 minuutjes uitgelegd en werd er gevraagd wie er Jezus wilde ”ontvangen” (net als de cadeaus dus). Iedereen stak natuurlijk zijn hand op en we zagen de Amerikanen daar druk foto’s van maken.
Hieronder wat de Amerikanen zelf claimen….Wat zou het prachtig zijn…wanneer het écht waar zou zijn….Intussen laten ze hierdoor verwarde en met elkaar strijdende kerken in Lopburi achter. Veel om voor te bidden mensen!!

Hier het Facebook bericht van de Amerikanen:

We have been in awe this week at all that God has done! We have seen great harvest in Lopburi, which is one of the more unreached areas of Thailand. In total, 17,322 people heard the Gospel this week, and 14,903 people called on Jesus! We have also documented 205 healings and miracles. Thank you to all of the team members for joining us on this adventure, and we appreciate each and every one of you for your partnership and prayers! #gvthailand #missions #globalventures

8 Antwoorden

  1. ina koning van duijn

    Mooi Ewoud hoe je eerst worsteld en dat God dan mensen en meningen geeft. Dan in gebed gaan is de weg.

  2. goed dat je op God blijft vertrouwen , dat is de enige waar wij op kunnen vertrouwen

  3. Moeilijk dilemma… Zouden ze bewust zijn van het averechtse effect van hun acties?

  4. Hey Ewoud,

    interessant verhaal! Stevige (leer)ervaring!
    Heb je nog mogelijkheid om met Global Ventures contact te maken?
    Ze hebben flink wat slagkracht met hun ‘crusades’ (praktisch organisatorisch). Hopelijk kunnen de natiën samenwerken.
    Nederland realisme en Amerikaanse maximalisatie.

    groet en zegen,
    Jochem

  5. Wat heb je de hele zaak liefdevol en fijngevoelig uitgelegd.
    Heeft me aan het denken gezet.
    Door je verhaal wordt weer eens extra duidelijk, dat het enorm belangrijk is, om voor onszelf en voor jullie te bidden om onderscheidingsvermogen.

  6. Bedankt voor jullie reacties! Het is ingewikkeld, maar het beste is inderdaad gebed voor dit alles!

  7. De volgende tekst uit Gods Woord lijkt hier wel gepast: Matt. 7,15-23 en Gal1,6-10.

  8. Hallo Ewoud en Gerjo!

    Wat een toffe blog. Heel goed dat jullie je niet gek laten maken door aantallen.
    Maar dat jullie je gedachten en overwegingen spiegelen, bij taal-leraars en leiders etc.

    Groetjes en liefde!

    Van mij en Philip vanuit Amsterdam 😉

    En Gerjo: SUCCES met de laatste paar loodjes van de zwangerschap
    xxx

Laat een reactie achter